Stage in het Zuiden - dat is eens iets anders ...

Al zolang thuis...

2008-05-21T05:40:00.000-07:00

Hey iedereen

Ondertussen ben ik al een dikke maand en een half terug in het België-landje en ik moet eerlijk zeggen dat mijn hart nog altijd een stukje in Ghana is.
Ik vrees dat het er altijd een beetje zal blijven. Op de meest onverwachte momenten denk ik toch nog even terug aan leuke dingen die ik meemaakte.
Hopelijk krijg ik ooit nog de kans om eens terug te gaan!

De lang verwachtte eindstage die nog zover weg leek toen ik pas terug was uit Ghana, is nu al bijna voorbij. Ik heb nog maar een week en een half te gaan. En dan ... spannende momenten! Zal ik vanaf september ècht juf zijn???

De bovenstaande informatie is even om julli in te lichten, maar waarvoor ik onder andere nog een bericht schrijf, is voor het volgende:
Ik ben heel wat leuke mensen tegen gekomen in Ghana, maar in alle spoed ben ik onder andere op de luchthaven e-mailadressen en telefoonnummers vergeten uit te wisselen!
Als jullie dit lezen, willen jullie dan aub iets laten weten??? (Pieter & Ilse, Harry, ... voel jullie maar aangesproken) :-)

Vele groetjes
Bruni
Yaa Jessie

P.S.: Voor de geïnteresseerden - op mijn space van msn staan alle foto's die ik in Ghana genomen heb (weliswaar door elkaar).

Terug thuis

2008-04-07T02:26:00.000-07:00

Hey iedereen

Ik ben terug in het land. Het is toch wel even wennen. Vooral het weer is raar, want ik ben niet meer gewoon om truien en sokken te dragen. De eerste dag liep ik hier rond met een T-shirt en teenslippers, maar dat heb ik snel moeten veranderen. ;-)

Ik had jullie beloofd om nog een uitgebreid verslag te maken over mijn laatste weken in Ghana.

Maandag ben ik met Imke richting Koforidua getrokken vanwaar we eigenlijk meteen zijn doorgereisd naar Akosombo.
In Atimpuko hebben we eerst een wandeling gemaakt, lekker gegeten, een rustig terrasje gedaan naast het meer en goed geslapen.
Atimpuko is het dorpje net naast Akosombo en je hebt er een prachtig zicht op Lake Volta. Met een immense stalen brug kan je hier het meer oversteken en het is één van de weinige plaatsen dat je het meer over kan.

Dinsdagvoormiddag zijn we een bezoek gaan brengen aan de grootste artificiële stuwdam ter wereld in Akosombo. We zijn er een Belgisch gezin tegen gekomen.
Na onze interessante rondleiding (door een gids die heel goed Engels kon - wat niet vanzelfsprekend is) hebben we ons aan een boottochtje op Lake Volta gewaagd. Er was geen roeier, maar toch probeerden we het met ons tweetjes. Toen we na 15 minuten hard labeur nog steeds op dezelfde plaats voeren, zei ik tegen Imke dat het voor mij niet meer hoefde. Om de boot aan de kant te krijgen hebben we ook nog inspanningen moeten doen, maar het is ons gelukt.
's Middags nog in Atimpuko gegeten en nadien doorgereisd naar Hohoe. We hadden een hotel op enkele honderden meters van het vertrekpunt om de watervallen van Wli (Vlee uitgesproken) te bezoeken. Hier hebben we 's avonds gegeten (het was het hotel van een Duits koppel) en in een mega-groot bed geslapen.

Woensdagmorgen kwamen we een Duits koppel tegen en die vroegen ons of we geen zin hadden om een 3 uur durende wandeling te doen naar de upper-falls van Wli. Imke en ik hebben meteen ingestemd, maar we hadden ons niet echt aan een beklimming verwacht.
We hebben enorm afgezien en soms hadden we spijt dat we eraan begonnen waren. Maar de uitzichten en de waterval maakten het zeker de moeite waart. De foto's zijn mooi, maar ze geven niet half weer hoe prachtig het daar wel was. Dat stukje prachtige natuur zit voor eeuwig in mijn geheugen gegrift.
In de namiddag zijn we naar Ho vertrokken.
Om hier een hotel te vinden, ging het iets moeilijker. Het derde stond ons zeker aan en we besloten meteen om hier twee nachten door te brengen.

Donderdag zijn we gestart met het verkennen van Ho. Dit is de hoofdstad van de Volta Region. Er was echter maar weinig te bespeuren. De african art & craft market bleek een klein winkeltje te zijn met meer stof dan mooie dingen erin. En de mevrouw van de "bakkerij" wist zelfs niet dat zei de bakkerij was. :-)
In de namiddag hebben we ons lui aan het zwembad gelegd en dat was eerlijk gezegd echt leuk.

Vrijdag zijn we terug richting Koforidua getrokken. 's Middags zijn we Nancy tegen gekomen en hebben we met ons drieën iets gegeten, waarna we samen een bezoek brachten een kralenfabriek tussen Kpong en Koforidua.
Het was heel interessant en omdat we niets moesten betalen voor de uitleg en de rondleiding hebben we enkele juweeltjes gekocht in de shop.

Zaterdag zijn we van Koforidua richting Kumasi gegaan en voor we naar de compound gingen zijn we in het cultural centre onze laatste souvenirs gaan kopen.

Het laatste weekend op de compound, het laatste weekend in Ghana.
Zaterdagavond voor de tweede keer een stapje in het nachtleven gezet en zondag was het laatste avondmaal met alle vrijwilligers van GoodWorkGhana.

Op maandag ben ik met Yao naar de stad een tafel met vier stoelen gaan kopen om in de bibliotheek te plaatsen als bureau voor de leerkrachten.
Ondertussen heb ik mijn verslag gekregen van mijn mentor en de hoofdmeester. Ik ben zeer blij en aangenaam verrast door alle positieve dingen die ik hierin te lezen kreeg.

Ik ben van maandag op dinsdag bij mijn gastgezin blijven slapen voor de laatste keer en dinsdagnamiddag afscheid genomen van mijn oma, broer en zussen. Het afscheid was ook daar gevoelloos. Ze vroegen wel om te bellen als ik in België toe kwam, zodat ze gerust waren.

Woensdag hebben we onze koffers klaargemaakt en ben ik samen met Nancy, Pieter en Ilse naar het zwembad gegaan dicht tegen mijn school. Zwemmen mochten we niet, omdat het zwembad niet gekuisd was. Maar we hebben ons in't zonnetje gelegd met onze leesboek.

Donderdagmorgen hebben we dan afscheid genomen van iedereen op de compound en zijn we richting Accra vertrokken. Na een busrit van 6 uur en een half en daarna een taxi-rit naar de luchthaven was onze laatste avond snel voorbij en zaten we na 12 weken terug in het vliegtuig richting België, het koude, kleine landje waar we vandaan komen.

We zijn rond kwart voor 1 vrijdagnamiddag aangekomen in Zaventem. Er was vertraging vanuit Londen en onze bagage was nog niet aangekomen.
Het weerzien met mama en papa was leuk. Het leek net of we elkaar maar heel even gemist hadden.
Onze bagage is zaterdagnamiddag toegekomen en ik ben meteen begonnen met het uitdelen en tonen van souvenirs. Leuk om zoveel dingen mee te brengen van een plaats waar je lang (en gelukkig) hebt geleefd. :-)

Mijn avontuur in Ghana zit erop, maar de herinneringen blijven eeuwig. Deze mooie periode krijg ik nooit meer uit mijn lichaam en geest.
Ik bedank iedereen die mij gesteund heeft in de moeilijke momenten, met mij heeft gelachen op de leuke momenten, mij gevolgd heeft op mijn weblog, mij mailtjes of sms'jes gestuurd heeft, ...
Zonder jullie was deze ervaring nooit zo groots geweest.
En natuurlijk wil ik zeker alle mensen bedanken die ik tijdens deze ervaring heb leren kennen. Ik heb heel veel en heel leuke mensen leren kennen. Hopelijk zitten daar enkele vrienden voor het leven tussen.

Vele groetjes
Yaa Jessie - of is het vanaf nu Jessie Yaa?

Afscheid

2008-04-02T01:13:00.000-07:00

Hey iedereen

De laatste week heb ik niets meer laten weten, ik weet het. Maar ik heb vorige week echt genoten van een weekje vakantie. We hebben het heel leuk gehad en een verslag volgt zo snel mogelijk en ook de foto`s.
Ik zit nu voor mijn laatste dag in Ghana. En zoals ik al gezegd had zal ik met gemengde gevoelens naar Belgie terugkeren. Ik heb het hier echt goed gehad.

Vanaf vrijdag ben ik dus terug volledig ter jullie beschikking om al mijn verhalen te vertellen.
Vele groetjes
Yaa Jessie

Laatste dagen

2008-03-23T12:37:00.000-07:00

Hey iedereen

De laatste veertien dagen op Ghanese grond zijn voor mij ingegaan. Donderdag was mijn laatste dag op mijn stageschool. Ik heb er bewust voor gekozen om alles in orde te brengen vόόr donderdag, zodat ik vanaf nu volledig kan relaxen en het land hier verder kan verkennen.
Onze 8 weken stage zitten erop en ik vond het echt super-leuk. Ik zou het zo opnieuw willen doen. Ik weet nog hoe ik 9 weken geleden schrok en me afvroeg wat ik wel of niet zou kunnen doen tijdens mijn stage. Nu zit het er gewoon al op. Ik heb veel dingen kunnen doen en ik had nog zoveel meer dingen willen doen.
Ik ben begonnen met leerlingen die me niet begrepen, die moesten wennen aan mijn uitspraak,… Leerlingen die alleen konden luisteren naar de leerkracht en noteren wat er op het bord verscheen. Leerlingen die nog nooit inspraak hadden gekregen in de lessen. En nog zoveel meer. Het was niet altijd gemakkelijk om lessen voor te bereiden, zeker in het begin niet. Bij ons is zoveel ondersteuning, hier hadden we bijna niets om onze lessen mee te maken. Maar naar het einde toe ging dit al veel vlotter.

Vanaf dinsdag beginnen de leerlingen met de examens. Ik heb deze week nog zoveel mogelijk herhaling gegeven. Maandag waren mijn fiches voor de snel-klaarboekjes eindelijk gelamineerd. Ik had voor elke leerling een schriftje gekocht en als ze klaar waren met het maken van oefeningen, konden ze starten met het maken van de fiches. Gemotiveerd dat die leerlingen waren. Er waren er enkelen die 3 blaadjes gemaakt hebben op nog geen half uur tijd. Mijn mentor was zeer blij en hij gaat deze fiches zeker verder blijven gebruiken.

Donderdag was er een lesvrije dag voorzien omdat het zondag Pasen is. De leerkrachten hadden een quiz voor elke klas, een voetbaltornooi en nog enkele andere spelletjes voorzien voor die dag. Het verliep allemaal nogal chaotisch en ik heb mijn leerlingen niet veel gezien voor de laatste dag. Ik heb zelfs enorm wat moeite moeten doen om ze toch nog even allemaal samen in de klas te krijgen om afscheid te nemen. Het afscheid verliep minder hartelijk dan verwacht, maar daar hadden ze mij al voor gewaarschuwd. Geen traantjes, wel blije gezichten omdat ze een ballon en een balpen kregen.
Iedereen verwachtte dat we toch nog zouden terug komen, dus moesten ze niet echt afscheid nemen van ons. Met enkele leerkrachten heb ik adressen en telefoonnummers uitgewisseld en de meesten wilden ook wel op de foto. Ik heb mooie herinneringen aan deze stage. Ik vond het een hele ervaring. Ik hoop nu alleen nog dat er toch wel iets verder gezet wordt van wat ik hier allemaal heb aangebracht en gemaakt. Ik hoop ook dat de bibliotheek goed zal functioneren. Ik blijf zeker nog in contact met mijn mentor en de hoofdmeester. Ze gaan me op de hoogte houden van wat er in de school gebeurt.

Vanaf vrijdag is het dus vakantie voor ons. Eerst nog wat souvenirs kopen en maandag vertrek ik met Imke richting Lake Volta.
Ik hoop dat we mooie dingen gaan zien en dat we een relaxte week tegemoet gaan. Ik hou jullie zeker op de hoogte van onze avonturen en ik zet zo snel mogelijk foto’s op de site.

Vele groetjes
Yaa

Laatste week lesgeven

2008-03-16T02:37:00.000-07:00

Hey

Eerst en vooral wil ik jullie kort vertellen wat we vorig weekend hebben gedaan. Samen met Nancy en Imke ben ik op zaterdag naar Nkranza vertrokken. We hebben daar overnacht in een domein voor gehandicapte kinderen. Jaarlijks komen hier een 20-tal vrijwilligers om de faciliteiten uit te breiden.
Op zaterdag zijn we meteen een bezoek gaan brengen aan de monkey sanctuary van Boabeng. Het was zeker de moeite om op de weg van en naar de aapjes de hutjes en dorpjes te spotten. Je merkte meteen dat we meer noordelijk in het land zaten. De stenen huizen veranderden in lemen hutten met strooien daken. Gezellig om te zien. ’s Avonds zijn we met veel geluk heelhuids aangekomen in onze verblijfplaats. Onze tro-tro chauffeur was nogal gek en zelfs de Ghanezen waren blij dat ze levend waren aangekomen. Dat is weer een avontuur erbij!
Op zondag zijn we de watervallen van Kintampo gaan bezichtigen. Hier bevinden zich 3 watervallen en in de laatste fase kon je zelfs zwemmen. We hebben heel mooie foto’s genomen en het leek net of we even op vakantie waren, zo prachtig.
Zondagavond zijn we dan naar de compound gegaan om het weekend samen met enkele andere vrijwilligers af te sluiten.

Maandag startte onze Belgische week. Zowel Joke als ik waren zeer benieuwd hoe alles zou lopen. Joke voelde zich niet opperbest en is naar het ziekenhuis gegaan. Daar kreeg ze het spijtige nieuws te horen dat ze opnieuw malaria heeft. Het moet verschrikkelijk zijn voor haar. De rest van de week is ze niet naar school kunnen komen. Ik heb het project afgewerkt met de twee klassen. De groepen waren al gemaakt, ik kon echt niet tegen de leerlingen van Joke zeggen dat ze opeens niet meer mochten meedoen…
Daardoor is het heel druk geweest. Maar ik wil hiermee niet zeggen dat het Joke haar fout is. Ziekte is overmacht, daar kan niemand wat aan veranderen. En ik heb er zelf voor gekozen om met de twee klassen verder te werken.
De namiddagen hebben me er zeker doorgeholpen. In de namiddag heb ik met mijn klas op dinsdag liedjes aangeleerd als hoofd, schouders, knie en teen (in het Engels) en Hockey Pockey. Op woensdag hebben we Belgische spelen gedaan als vlaggenstok, telefoontje en Dikke Berta (of een variant erop).
En op donderdag heb ik frietjes gemaakt. (kijk zeker naar de foto’s)
De leerlingen bleven gedurende de hele week heel enthousiast werken aan het project en gisteren was er de voorstelling voor alle klassen van de lagere school.
Natuurlijk is het een beetje anders gelopen dan voorzien, maar de leerlingen waren zeer blij en ze vonden het een heel leuke week. Als dat niet het belangrijkste is…
Ik denk niet dat de leerkrachten een projectweek als deze nog eens zullen overdoen. Maar dat was ook niet mijn opzet. Het was vooral de bedoeling dat de leerlingen kennis maakten met een andere werkvorm en ondertussen iets bijgeleerd over ons land.
Ik heb mijn leerlingen trouwens ook enkele woorden Nederlands geleerd deze week. Vanaf dinsdag komen ze mij begroeten met ‘Goed mojgen, Madame Jessie’ in plaats van Good morning, Madame Jessie. Zo schattig, want ze kunnen echt de –e niet achter de –d plakken, maar je ziet ze stralen omdat ze het proberen.
En als ik vraag: ‘Alles goed?’ dan roept de hele klas: ‘Jaaaaa’.
Verder kunnen ze ook nog zeggen: Mijn naam is … en Ik ben … jaar.

Iets heel belangrijk dat ik zeker moet zeggen: de leerlingen van bij ons zijn dan misschien al meer gewoon om projecten uit te werken. Voor een eerste keer hebben de leerlingen het echt wel goed gedaan. Je moet rekening houden dat de leerlingen hier enkel klassikaal les krijgen, ze moeten leren wat hun opgegeven wordt, de leerkrachten werken niet vanuit de interesses van de leerlingen, …En dan opeens een nieuwe werkvorm en ook nog eens zelf nadenken over de uitwerking en dergelijke. Ik had er niet van mogen dromen dat het zo goed ging zijn. Hieraan merk ik nog maar eens dat ook de kinderen van hier veel in hun mars hebben, maar dat de leerkrachten gewoon niet weten hoe ze ermee moeten omgaan.

Nog één week te gaan, één week. Dat is echt niets! Vrijdag is al een feestdag, dus nog maar 4 dagen les geven. Ik heb nog zoveel te doen. Ik wil de leerlingen nog zoveel leren, ik begin het hier juist gewoon te worden, …
Waarom gaat het opeens zo snel?
Voor ik vertrok heb ik vele reacties gehoord van studenten die al naar het zuiden waren gekomen. Ze vertelden me: na ongeveer een maand ga je een moeilijk moment hebben en na 3 maanden wil je er gewoon niet meer weg.
Inderdaad, na 3 à 4 weken had ik het even wat moeilijker. Maar ik wil hier nu al niet meer weg! De kinderen hebben echt mijn hart gestolen en zeker als ze naar mij komen om te zeggen dat ik niet meer terug naar België mag.
Donderdag ga ik in mijn klas een afscheidsfeestje geven. De leerlingen mogen me helpen met het bedenken van een leuk thema en de invulling ervan.
Verder is het deze week herhalingsweek. Volgende week beginnen de examens. De paasvakantie begint hier later dan bij ons. Op 11 april is de laatste schooldag met een schoolfeest en nadien hebben de leerlingen bijna een maand paasvakantie.

De paasvakantie zal ik bij ons net missen. De laatste vrijdag van de vakantie mag je me terug in het land verwachten. Ik denk er liever nog even niet aan en geniet van de tijd die me hier nog rest. Natuurlijk ga ik wel blij zijn om jullie allemaal terug te zien, versta me niet verkeerd. Maar dit is echt een ervaring die ik nooit in mijn leven zal vergeten!

Heel veel groetjes
Yaa

Geen paniek

2008-03-10T00:54:00.000-07:00

Hey

Ik wil eerst en vooral even uitleggen waarom ik naar het ziekenhuis moest vorige week vrijdag. Ik heb van het thuisfront nogal wat paniekerige telefoontjes gekregen en ik wil toch wel zeggen dat er geen reden is tot paniek.
Als je in België ziek bent, ga je in eerste instantie naar de huisdokter. Pas als het echt ernstig is, zullen we naar een ziekenhuis gaan.
In Ghana heb je geen huisdokters. De dokters werken hier in het ziekenhuis. Dus als je ziek bent, ben je verplicht om naar het ziekenhuis te gaan.
Ik ben helemaal niet in het ziekenhuis moeten blijven. Ik ben ’s morgens rond 6 uur vertrokken en ik heb er heel lang moeten wachten.
Eerst moet je een kaart aanvragen en dan je beurt afwachten bij de dokter. Nadien moet je naar het laboratorium om bloed te laten trekken of andere onderzoeken te laten doen. En daarna moet je terug naar de dokter die dan de uitslag van de testen meedeelt.
Je spendeert bijna een dag in het ziekenhuis, omdat je overal zolang moet wachten, maar verblijven moet je er ook enkel als het echt erg is.

Waarschijnlijk omdat ik al van vooraf pillen nam tegen malaria heb ik niet veel neveneffecten gehad en ben ik ook niet heel erg ziek geweest.
Ik ben daar heel blij om, want ik heb bijna niets moeten missen.
Ik heb 3 dagen pillen moeten nemen. Ze kennen de ziekte hier heel goed, dus ze weten wat ze doen en waarschijnlijk kunnen ze de ziekte veel sneller genezen dan dat ze dat bij ons zouden doen.
Zoals ik al zei: hier is dat helemaal niet zo’n erge ziekte. Bij ons wordt er allemaal veel meer van gemaakt dan het is.
Je kunt een tijd ziek zijn van malaria. Je doorstaat dan een soort zware griep.
Gelukkig ben ik daarvan gespaard gebleven.

En dan ook ander nieuws, want er zijn veel leukere dingen om over te praten dan over ziek zijn.
Deze week zijn Joke en ik volop in de bibliotheek beginnen werken. De kinderen moesten elke dag oefenen op het marcheren voor 6 maart. Dan is het feestdag in Ghana (dag van de onafhankelijkheid) en moeten de leerlingen marcheren in de stad.
Omdat we toch geen les konden geven op woensdag, zijn we dan de bibliotheek beginnen kuisen. We hebben er bijna een hele dag in gewerkt, maar het resultaat was er dan ook naar. Alle kasten en boeken hebben we één voor één afgekuist.
Je kon het lokaal bijna niet meer herkennen.
Donderdag hebben we dan de boeken gerangschikt en op de boekenrekken hebben we papiertjes gekleefd met alles wat erin te vinden is.
We zijn ook begonnen aan de inventaris. Nu alleen nog alles uitleggen aan de leerkrachten en onze meubeltjes plaatsen en de bibliotheek is klaar voor gebruik.

Vrijdag hebben we een hele dag gewerkt aan onze Belgische week. In het begin zaten we een beetje met de handen in ons haar. Als je in België vertrekt, zie je zoveel mogelijkheden voor je. Maar als je dan hier komt, zijn er al heel wat dingen die je sowieso niet kan doen. Bij ons kan je de leerlingen bijvoorbeeld eens iets laten opzoeken op internet of in boeken, maar die heb je hier gewoon niet. Of onvoldoende. Internetaansluiting is er ook niet in de school.
Maar na een dag hard werken zijn we best blij met het resultaat. Natuurlijk staan er nog veel vraagtekens en weten we niet wat de leerlingen ervan zullen maken. Maar dat is dan ook een beetje de bedoeling van een project. Wij als leerkracht kunnen sturen, maar uiteindelijk moeten de ideeën voor de uitwerking van de leerlingen komen. Hopelijk wordt het iets leuk! We kijken er enorm naar uit.

Meer nieuws volgt volgend weekend.
Groetjes
Jessie

Drie weken te gaan

2008-03-02T03:33:00.000-08:00

Hey allemaal

Ik wil jullie eerst en vooral gerust stellen met te zeggen dat ik me niet zo slecht voel. De neveneffecten van malaria heb ik niet en ik moet zeggen dat ik er heel blij mee ben.
Ik had me aan het ergste verwacht en dacht dat ik niet naar school zou kunnen gaan, maar ik moet helemaal niet in bed liggen en ik ben altijd wel met iets bezig.
Ik ga dus straks gewoon lessen voorbereiden en morgen les geven.

Gisteren is onze container toegekomen. Dat wil dus zeggen dat we onze boeken in de bibliotheek kunnen plaatsen.
Doordat ik vrijdag bijna een hele dag in het ziekenhuis heb doorgebracht (vooral door te moeten wachten) hebben we de bibliotheek niet kunnen kuisen. Dit doen we dus deze week en dan kunnen we meteen beginnen met het inrichten en plaatsen van de boeken.

Ik ben nu op de compound en dankzij een programma van Nancy heb ik mijn foto's kunnen verkleinen. Wat dus wil zeggen... je kan eindelijk foto's spotten op mijn site. Dit werd wel eens tijd na 1 en een halve maand.

Ik ben volledig klaar voor mijn 3 laatste weken lesgeven. Aah... het gaat opeens zo snel.

Hou jullie goed daar.
Vele groetjes
Jessie

Ook ziek

2008-03-02T03:21:00.000-08:00

Hey iedereen

Wo ho te sεn? (Hoe gaat het met jou?)
Het begint hier af te korten. Niet te geloven dat we hier al meer dan een maand en een half zijn. Toen ik vertrok leken bijna drie maanden weg van huis zijn eindeloos lang, maar ondertussen is het al bijna maart.
We hebben nog zoveel plannen, we willen nog zoveel doen. We zullen ons moeten haasten als we alles gedaan willen krijgen. Maar dat is dan ook weer geen goed idee, we zijn in Afrika. Hier gaat alles zijn gang, maar wel op een trager tempo. En ik moet zeggen, eigenlijk is dat niet zo slecht. Wij maken ons veel te druk over de kleinste dingen in Europa. We zouden ook eens moeten leren om meer los te laten en voor ons uit te schuiven. Hier zijn ze er gerust in dat alles wel gedaan wordt, maar is het vandaag niet dan is het voor morgen. Kijk maar naar onze container. Hij is ondertussen al in Ghana, maar nu moet hij nog tot in Kumasi geraken.
Toch willen we er nog goed invliegen, de laatste weken op school.
Deze week heb ik al gewerkt aan een contractwerk/snel-klaar boekje voor de leerlingen. De leerlingen moeten alles overschrijven in hun schrift en de trage schrijvers zijn over het algemeen ook de tragere werkers, dus het verschil tussen snelle en trage leerlingen is echt héél groot. Te groot om het op te lossen met extra oefeningen te geven. Daarom wil ik fiches of boekjes maken met oefeningen en spelletjes die de leerlingen dan kunnen maken als ze klaar zijn met hun oefeningen. Deze oefeningen zullen aansluiten bij de leerstof die ze in de klas te verwerken krijgen en zullen dus ondertussen leerrijk zijn en extra oefenmateriaal bieden.
Hopelijk vinden we snel een lamineerapparaat, zodat we de papieren kunnen lamineren en de kinderen deze meer dan één keer kunnen gebruiken. Want kopiëren is hier erg duur en met zo’n gelamineerde fiches kunnen de leerkrachten nog jaren verder werken.

Verder hebben we ook nog enkele plannen om het land wat te verkennen. Het voorbije weekend zijn we naar Cape coast geweest. Een rustig (toeristisch) dorpje aan de Ghanese kust. En het was echt genieten. We hebben tijd genomen om Cape coast Castle, Elmina Castle, Elmina dorp, Kakum National Park (met de Canopy Walkway – 7 hangbruggen) en het strand te bezoeken. Verder hebben we voldoende tijd uitgetrokken om lekker en rustig te eten. Hopelijk krijg ik de foto’s online, dan kunnen jullie even mee genieten.
Voor Maartje was het haar laatste weekend op Ghanese bodem. Ik hoop dat ze het een leuk laatste weekend in ons gezelschap vond. Spijtig dat ze al terug naar Nederland gaat! We zullen je missen.

Dit weekend blijven we lekker thuis (of op de compound), maar we gaan wel misschien eens een bezoekje brengen aan een zwembad hier dichtbij.
En volgend weekend volgt misschien een volgende uitstap. Maar die moeten we nog plannen en bekijken of we tijd voldoende hebben om een weekendje niets te doen.

Hopelijk is het al wat warmer in België en anders breng ik in april zeker het zonnetje mee naar huis.
Vele groetjes
Jessie

Het vorige berichtje had ik al op de laptop van de school ingetypt op woensdag. Dat is voor mij gemakkelijker, want dan kan ik het op de compound gewoon van mijn usb halen en kopiëren in mijn weblog.
Zoals je merkt is het redelijk positief, maar helaas is er vandaag negatief nieuws. Ik voelde me al van dinsdag niet 100% zoals ik me anders voel en nu (vrijdag) was het toch echt tijd om eens een check-up te laten doen. De dokter in het ziekenhuis zei me dat ik waarschijnlijk iets verkeerd had gegeten en daarmee last had van mijn maag. Ik moest een staaltje van mijn stoelgang afgeven (wat me niet lukte J). Ik wou toch zeker zijn dat het niets anders was en daarom vroeg ik haar of het mogelijk was om een bloedtest te doen (dit lukte wel). Je moet hier in het ziekenhuis namelijk eerst naar een dokter en daarna naar het labo om bloed te laten afnemen of andere dingen te laten doen. Om dan vervolgens (terug een uur wachten) naar de dokter te gaan voor je uitslag.
De bloedtest gaf niet zo’n goed nieuws aan: ik heb malaria. Langs een kant ben ik wel blij dat ik de bloedtest heb gedaan, stel je voor dat ik nu niet wist dat ik malaria heb. Hoelang had ik er nog mee in mijn bloed gelopen. Ik heb goede medicatie gekregen, die ik 3 dagen moet innemen. Nadien ga ik voor alle zekerheid terug om mijn bloed te laten onderzoeken. Ik hou jullie op de hoogte! Maar geen nood, bij ons klinkt deze ziekte echt veel erger dan het is. Hier weten ze perfect wat ze moeten doen en welke medicatie ze moeten geven. De behandeling is voor ons niet duur, maar voor sommige mensen hier is het dat wel. Volgens mij is het omdat hier zoveel mensen sterven aan malaria dat het bij ons erger lijkt dan het is.

Vele lieve groetjes
Jessie

Evaluatie

2008-02-17T04:46:00.000-08:00

Hey allemaal

Mijn derde week lesgeven zit erop. Nog 5 te gaan. Ik zie het heel goed zitten. Gisteren is er een evaluatie geweest op school en die was echt super-positief. Ik mag hier nu al niet meer weg.
Het lesgeven valt echt super goed mee nu. De kinderen begrijpen me en het is leuk dat ze goed beginnen mee te werken. Ik hoop dat ik met hen echt nog vanalles kan uitproberen. Volgens mij kunnen ze echt nog wel wat nieuws aan. En ze zijn gemotiveerd.
Ook met mijn mentor loopt de samenwerking vlot. Hij wil best wel veel dingen aannemen en wil ook zijn stijl van lesgeven wat aanpassen. Hij begrijpt ook echt waarom ik de lessen abstact maak en hij ziet in dat het dus ook anders kan dan gewoon teksten op het bord schrijven en aframmelen. Als ik hem vraag of hij weet waarom ik dat zo doe, weet hij echt wel dat het beter is voor de kinderen om dingen in te zien.

Hopelijk komen onze boeken snel toe, zodat we die meteen in de bibliotheek kunnen zetten en beginnen met ze te gebruiken in de lessen. Volgende week gaan we nog een week rond het thema familie werken en nadien gaan we hopelijk aan onze Ghanese en Belgische koffers beginnen.

Hopelijk komt Joke morgen terug, zodat het ook voor haar wat leuker wordt. Ik kan echt begrijpen dat 2 weken in bed liggen geen lachertje is.
Ik hoop dat ik gespaard blijf van ziektes.

Ik voel me hier hoe langer hoe beter. Twee weken geleden was er even een zwakker momentje. Aan thuis denken, routine komt erin, het groepswerk liep de eerste keer niet, ...
Maar nu is alles in zijn plooi gevallen. Ik ben hier echt gelukkig, ik voel me goed, de mensen accepteren mij, ik zal het hier nog missen. ;-)

Volgend weekend gaan we ons aan een tweede uitstap wagen. Maartje, de Nederlandse vrijwilligster die samen met ons toegekomen is, zal vroeger naar huis gaan. Daarom willen we graag met haar nog iets leuk doen voor ze vertrekt. We gaan naar cape coast en vertrekken donderdagnamiddag. Op zondagnamiddag komen we dan terug. Het verslagje stuur ik jullie zeker door.

Hou jullie goed daar.
Tot binnenkort.
Jessie

Weekend - Lake Bosumtwi

2008-02-10T09:15:00.000-08:00

Hey iedereen

heel even een kort berichtje vanop de compound.
Ons weekendje in Lake Bosumtwi is een beetje anders uitgedraaid dan verwacht. Het was er echt prachtig, maar toch een beetje te rustig voor ons. Er was echt niets te doen en dat was minder leuk. Hopelijk wordt onze volgende uitstap wel een succes.
Morgen vlieg ik er weer met volle moed tegenaan. Een nieuwe week waarin ik hopelijk weer iets nieuw kan uitproberen. Het groepswerk was deze week niet echt een succes, dus dat probeer ik weer eens opnieuw. En voor de rest ga ik echt proberen om goed aan te sluiten bij de voorkennis die de kinderen al bezitten, zodat ik hun manier van leven kan ontdekken en volgen.

Hopelijk kan ik deze week even naar het internetcafe voor meer nieuws te publiceren.
Vele warme groetjes
Jessie

Weekendje

2008-02-03T05:46:00.000-08:00

Hey iedereen

Dit weekend houden we het rustig. We zitten nu met de vrijwilligers op de compound en houden ons bezig met de ervaringen uitwisselen, internetten, lezen, lekker niets doen, ...
Volgend weekend gaan we onze eerste uitstap doen; de bestemming wordt Lake Bosumtwi.
Onze eerste week lesgeven is snel voorbij gegaan. We zijn hele dagen bezig en misschien daarom dat de tijd hier vliegt. Onze dagen zien er zowat als volgt uit: 6 uur - opstaan, douchen en ontbijten. 7u30 - toekomen op school, lessen overlopen met mentor, huiswerk verbeteren. 8u30 - starten met lesgeven. 12u normaal gezien gedaan, maar er is nog altijd wel iets te doen: oefeningen verbeteren, huiswerk inschrijven, verjaardagsgeschenkjes uitdelen, schoolfotograaf, ... Deze week zijn we (Joke en ik, we werken parallel) altijd rond 13u30 begonnen met lessen voorbereiden. Tussen 16u30 en 17u- thuiskomen van school, eten, douchen, materiaal maken, reflecties schrijven, dagboek bijhouden, de kinderen soms helpen met hun huiswerk en dan rond 21 uur is het bedtijd.

We proberen er wel voor te zorgen dat weekend vrij blijft. We zijn niet gekomen om alleen de school en onze kamer te zien. Het weekend is dus bedoelt voor het doormailen van verslagen, mails lezen, contact houden met het thuisfront, de was doen (niet onbelangrijk) en dus af en toe zoals volgend weekend een uitstapje doen. Niemand gaat het ons kwalijk nemen, denk ik.

Hopelijk gaat met jullie daar alles goed. Stuur maar nieuws enzo door, dat is leuk om te weten. Naar het schijnt is het wat moeilijk om reacties achter te laten op mijn blog, dat is spijtig want ik vind het leuk om reacties van jullie te lezen.

Vele warme groetjes
Jessie
xXx

P.S.: Ronald gaat mijn foto's via Nancy opmijn site proberen te zetten, want mij lukt het helemaal niet.

Adres en telefoonnummer

2008-01-27T10:58:00.001-08:00

Hey

Als jullie mij willen bereiken via telefoon, moeten jullie dit nummer gebruiken: 00233245454653
Ik gebruik mijn gsm-nummer van België niet.

Moesten jullie mij iets willen opsturen, kan dat naar dit adres:
GoodWorkGhana - Jessie Rosiers
P.O. Box KW 21
Kwadaso North
Kumasi - Ghana
Stuur het dan wel op tijd op, want het duurt naar het schijnt zeker een maand voor de post arriveert.

Groetjes
Jessie

Gastgezin

2008-01-25T08:00:00.000-08:00

Hey iedereen

het zal vanaf nu waarschijnlijk wat langer duren voor ik een bericht kan plaatsen op mijn blog. Het internet werkt hier echt heel traag [op z n Afrikaans, dus] en we hebben na schooltijd geen tijd op rustig naar het internet-cafe te gaan. We moeten vanaf nu lessen voorbereiden en voor je het weet is het hier donker en dan kom ik niet alleen buiten. ;-] Als ik in het weekend op de compound van de organisatie ben kan ik hopelijk dan iets achter laten. Jullie kunnen ook altijd een kijkje nemen op de sites van Joke en Nancy, soms kunnen zij sneller informatie of foto`s plaatsen. Kijk bij links.

Ik ben sinds gisterenavond in een gastgezin. Het is een hele lieve familie en er lopen veel kinderen rond op hun eigendom. Nu leef ik tussen de Ghanese mensen en dat bevalt me wel. In de school zat ik meestal alleen en dan leer ik de bevolking niet kennen. Nu moet ik tien minuutjes met de trotro van Tanoso naar Abuakwa, maar dat is nog leuk.

Deze week hebben we geobserveerd in de Abraham Lincoln International School. Daar zijn we nu bekend als Madame Joke en Madame Jessie. De kinderen zijn zo lief, ze lopen in trossen achter ons aan. Grappig om te zien, hoor. De kleutertjes roepen constant `bruni` wat blanke betekend in hun lokale taal.
Vanaf maandag gaan we echt aan de slag, ik zal dan lesgeven in 3b. Ik zal Frans, Engels, wiskunde, natural science en computerles geven.
Verder hebben we kennis gemaakt met de andere leerkrachten en zij kunnen ook altijd onze hulp inroepen i.v.m. materialen, werkvormen en dergelijke.
Vandaag hebben we zelfs al de leerkrachtenraad mogen bijwonen, want ze zeiden dat we bij het team horen. Verder zullen we na enkele weken de bibliotheek uitbreiden en verschillende werkvormen aanbieden. En natuurlijk zal er ook voldoende tijd worden besteed aan het uitwerken van onze koffers. Spannend allemaal.

En dan nog een leuk bericht: morgen gaan we live een voetbalmatch van de Africa-cup bekijken hier in Kumasi. Dus goed kijken in Belgie, misschien komen ze in beeld. We reflecteren hier haast. ;-] Pa, ik voel nu al dat je jaloers bent. En niet alleen jij... hihi

Ik hoop dat ik jullie snel wat meer van mijn avonturen kan vertellen.

Vele lieve groetjes en bedankt voor de leuke reacties.
Madame Djeesie [zo spreken ze mijn naam hier ongeveer uit]

Bagage!

2008-01-19T06:47:00.001-08:00

Ma aha (goede namiddag)

Onze bagage is toegekomen!!! Het is toch wel handig en opeens schrik je van wat je allemaal bij hebt. Als je vier dagen dezelfde kleren hebt gedragen (natuurlijk heb ik ze wel eens uitgewassen) besef je maar pas wat een luxe je nu hebt met twee koffers vol kledij, shampoo, ...
Het eten is hier anders, maar meestal echt wel lekker.
Vandaag hebben we de grootste markt van West-Afrika bezocht, verloren lopen is hier niet moeilijk. :-) Nu genieten we van een namiddagje vrijaf. Dat komt goed uit om ons te douchen, koffers uit te pakken en van kledij te veranderen.
Morgen brengen we een bezoek aan de kerk, wat hier ongeveer 4 uur in beslag neemt.

Voor foto's zullen jullie even naar de weblog van Nancy moeten kijken (te vinden bij links), want die heb ik er nog niet kunnen opzetten. Dat komt nog wel!

Tot gauw
Jessie

Goed aangekomen

2008-01-17T13:25:00.000-08:00

Hey iedereen

Mijn eerste berichtje vanuit het warme Ghana is een feit. Wij zijn hier goed aangekomen op dinsdagavond. Yao (van de organisatie) en Maartje (een andere vrijwilligster die ook dinsdag toegekomen is) stonden ons op te wachten aan de luchthaven. We hebben wel wat pech gehad; vertraging van Brussel naar Londen door de stevige wind, gsm van Joke werd uit de handbagage gestolen, onze bagage bleef achter waarschijnlijk door de vertraging van Brussel naar Londen.
Gisteren hebben we ongeveer 7uur gereden van Accra naar Kumasi. Dit is vrij lang en dat kwam door de vele files. Maar ondertussen hebben we toch al een zicht gekregen op de verschillen in Ghana.
We zijn momenteel op de compound van GoodWorkGhana. We hebben met onze vieren (Nancy, Joke, Maartje en ik) een kamer waar we gedurende de introductieweek zullen verblijven en ook in het weekend kunnen we hier logeren. We gaan in deze introductieweek het legermuseum bezoeken, djembee-les volgen, Ghanees leren koken, enkele woorden Twi leren, de school en onze verblijfplaats bezoeken en nog veel meer.
Het weer is hier schitterend en ’s nachts valt de warmte echt nog wel mee.
Marlieke en Yao van de organisatie zijn heel leuke mensen, we mogen bij hen eten tijdens de introductieweek. ’t Is hier best gezellig!

Als ik meer verhalen heb, laat ik het zo snel mogelijk weten!
Groetjes
Jessie

Klaar voor vertrek

2008-01-14T13:33:00.000-08:00

Hey iedereen

Dit is het laatste berichtje vanop Belgische bodem. Ik ben volledig klaar voor vertrek. De valiezen staan klaar aan de deur en het enige wat me nu nog rest te doen is een nachtje goed slapen. Afscheid heb ik bijna van iedereen kunnen nemen. Wat niet altijd gemakkelijk was.
Ik ben benieuwd wat morgen zal brengen... Ik kijk er enorm naar uit.
Mijn volgende bericht zal vanuit Ghana verzonden worden en ik hoop dat ik dat snel kan doen.

Tot binnenkort!
Jessie

Minder dan 3 weken voor vertrek

2007-12-26T05:50:00.000-08:00

Hallo iedereen

Binnen minder dan 3 weken vertrek ik naar Ghana. Gedurende deze weken wil ik nog volop genieten van de feesten en het gezelschap van mijn familie en vrienden.

Bij deze wil ik even iedereen bedanken die mij op financieel vlak gesteund heeft.
Ik zou graag de boekenwinkels Sterling Books en Waterstone's bedanken voor de vele Engelstalige kinderboeken en cd's die ze ons geschonken hebben.
Ook de bibliotheek van Londerzeel heeft enorm veel kinderboeken en Engels- en Franstalige boeken geschonken, alsook geholpen bij het inventarissysteem voor onze bibliotheek die we daar gaan uitbreiden.
De basisschool Klimop van Westrode heeft enkele kinderboeken en Franse werkboeken geschonken, bedankt juf Pascale om met mij op de zolder te gaan kijken en bedankt directie!

En ik wil ook zeker en vast de Gemeente Londerzeel bedanken, voor de subsidies die ik van hen gekregen heb. Dit geld zal ik zeker goed kunnen besteden!

En natuurlijk zonder mijn ouders zou ik helemaal geen reis gehad hebben, dus bedankt ma en pa!

Vele groetjes en tot binnenkort!
Jessie

Wat ga ik doen?

2007-12-07T11:11:00.000-08:00

Hey iedereen

Ik zit in mijn derde jaar leraar lager onderwijs aan de EHSAL Hogeschool (nu HUB) in Brussel. Ik vertrek op 15 januari naar Kumasi in Ghana om gedurende ongeveer 3 maanden les te geven aan kinderen van de lagere school. Ik zal op 4 april terug in België zijn. Ik kijk er enorm naar uit. Ik ben zeer blij dat ik deze kans van de hogeschool en van mijn ouders heb gekregen en wil er het allerbeste van maken en enorm veel ervaring gaan opdoen.
Van zodra er meer informatie is over mijn verblijf en wat ik daar allemaal zal uitspoken, zet ik het allemaal op deze weblog.

Groejes en tot binnenkort
Jessie